ZSD w 7\x Wielkim Zgromadzeniu Narodowym
W wyborach aż do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego przeprowadzonych 10 lipca 1990 ZSD zdobył 144 mandaty (wobec 211 mandatów uzyskanych na mocy kandydatów Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, BSP) i znalazł się w opozycji. jakkolwiek wiosną 1991 niektórzy przedstawiciele ZSD weszli aż do koalicyjnego rządu Dimityra Popowa, zamierzając w ten maniera uzupełnić zaległości reformy demokratyczne. szarpnięcie ten spotkał się spośród krytyką ze okolica części członków i zwolenników ZSD, którzy domagali się bezwzględnej opozycji wobec rządu socjalistów. 15 maja 1991 trzydziestu dziewięciu deputowanych ZSD, popieranych na mocy Krajową Radę Koordynacyjną ZSD oraz podobnie na mocy bułgarską inteligencję i studentów, zbojkotowało nasiadówka parlamentu i rozpoczęło strajk głodowy, żądając samorozwiązania Wielkiego Zgromadzenia Narodowego i przeprowadzenia nowych wyborów. wola władz ZSD o poparciu protestujących deputowanych doprowadziła aż do rozłamu w partii i sformowania na mocy zbuntowanych działaczy odrębnych frakcji i partii (m.in. ZSD-centrum i ZSD-liberałowie), które w późniejszym okresie grawitowały w odniesieniu do zacieśniania współpracy spośród BSP.